Contact / Pleegouderraad / Ervaringen van pleegouders met hechtingsproblemen

Hechting is voor pleegouders een belangrijk maar soms ook moeilijk thema. Want hoe weet je als pleegouder of je kind hechtingsproblemen heeft of een hechtingsstoornis? De pleegouderraad vroeg haar achterban naar hun ervaringen met hechtingsproblemen bij hun pleegkinderen.

Met name de vraag of er bij hun pleegkind sprake is van een hechtingsprobleem blijkt voor pleegouders lastig. Zo geeft een pleegouder aan: “Ik vind het moeilijk om aan de hand van het gedrag van mijn pleegkind te (h)erkennen of er sprake is van een hechtingsprobleem. Het is veelomvattend. Heel veel gedrag wordt bepaald door een hechtingsstoornis”. En een andere pleegouder schrijft: “met ons pleegkind merken we dat ze op het ene moment goed gehecht lijkt en een ander moment zie je duidelijk dat er sprake is van een hechtingsstoornis.”

Pleegouders die ervaring hebben met hechtingsproblemen geven aan dat het veel tijd en energie kost om het aan te pakken. Zo zegt een pleegmoeder: “Al doende leert men, steeds weer. Het is een lange weg van twijfels, onmacht, hoop en kleine lichtpuntjes.” Een andere pleegouder geeft aan dat het een lange adem vergt: “je komt wel stappen vooruit maar regelmatig moet je ook stappen achteruit doen of een pas op de plaats maken.”

Voor nieuwe pleegouders kan het lastig zijn om vooraf in te schatten wat de gevolgen zijn van hechtingsproblemen. Dat blijkt uit het verhaal van een inmiddels ervaren pleegouder: “als beginnend pleegouder weet je gewoon niet zo goed wat de gevolgen zijn van het steeds weer opnieuw moeten hechten. Dat hebben we een beetje door schade en schande geleerd”.

Uit de reacties die we kregen, blijkt dat pleegouders graag geïnformeerd worden over het thema ‘hechting’. De voorlichting die ze tijdens de VIP training hebben gekregen, vinden ze zeer waardevol. Een pleegouder geeft aan: “Niet alleen pleegouders maar de hele omgeving van een pleegkind zou zich moeten laten informeren over deze moeilijke materie”.

Pleegouders gaan ook zelf op zoek naar informatie over hechtingsproblemen op internet en in boeken. Het boek ‘De jongen die opgroeide als hond’ wordt door één van hen als tip genoemd.

Naast informatie hebben pleegouders ook behoefte aan goede ondersteuning. Ze zijn blij met de thema-avonden die de POR en Enver regelmatig organiseren en pleiten ervoor dat het thema ‘hechting’ iedere twee jaar aandacht krijgt. Dat is niet alleen goed voor nieuwe pleegouders, maar ook voor bestaande pleegouders zodat ze hun kennis over het onderwerp een beetje kunnen opfrissen. Daarbij vraagt een andere leeftijdsfase van een pleegkind mogelijk om nieuwe inzichten bij pleegouders. Een pleegmoeder geeft aan: “in het verleden hebben we vele handvatten gekregen van onze pleegzorgbegeleidsters om met bepaalde situaties om te gaan, maar we merken dat de problemen groter worden naarmate ons pleegkind ouder wordt”.

Naast informatie en ondersteuning door de pleegzorgbegeleider, kan volgens sommigen ook aanvullende hulp zoals hechtingstherapie uitkomst bieden.