Kenniscentrum / Onze werkwijze / Interview stagiair

Stagiaire Nadie: ‘Van iedere collega pak ik een stukje dat bij mij past’

Mei 2015 – Op 19 juni loopt Nadie van Duivenbode voor het eerst het kantoor van FlexusJeugdplein binnen. Ze studeert Sociaal Pedagogische Hulpverlening en komt solliciteren voor een stageplaats. In haar brief omschrijft ze haar lichte voorkeur voor pleegzorg. Waarom dat is, hoe ze  haar stage tot nu toe ervaart en wat ze nou eigenlijk vindt van ‘de pleegzorg’ en ‘de pleegzorgbegeleider’, vertelt zij in dit interview.

Waarom had je een lichte voorkeur voor pleegzorg?
Nadie: ‘Het was met name de onbekendheid die me aansprak. Ik hoorde voor het eerst over pleegzorgbegeleiding op een stagemarkt van mijn opleiding, waar FlexusJeugdplein met een kraampje stond. Het leek me een enorm interessante wereld om te ontdekken. Vooral de verhoudingen binnen een pleeggezin en de relatie tot het biologische systeem boeiden mij enorm. Voordat ik aan mijn stage begon, dacht ik dat adoptie en pleegzorg nagenoeg hetzelfde was, alleen dan pleegzorg binnen de grenzen en adoptie er buiten. Inmiddels weet ik beter. De begeleiding aan pleegouders vind ik uitdagend, het is de meer indirecte vorm van hulpverlenen die me enorm aanspreekt.’ 

Hoe zou je, na een aantal maanden meedraaien, de pleegzorgbegeleider typeren?
Nadie: ‘Voor mij is een pleegzorgbegeleider iemand die een ondersteunende rol vervult voor pleegouders. Op een professionele manier uiteraard, het zijn immers geen vrienden. Tegelijkertijd zit de pleegzorgbegeleider wel bij het gezin op de bank, maakt hij of zij kennis met het hele gezinssysteem en vangt hij of zij soms de nodige tranen op. Bij de pleegzorgbegeleiders kunnen pleegouders even het hart luchten. Er moet voor mij dan ook een klik zijn tussen de pleegzorgbegeleider en het gezin. De persoonlijkheid van de pleegzorgbegeleider speelt in dit vak meer een rol dan de persoonlijkheid van bijvoorbeeld een buschauffeur.

De pleegzorgbegeleider is ook de professional die waar nodig bijstuurt, die opvoedingsondersteuning biedt, doorverwijst naar andere soorten hulpverlening en het contact met bijvoorbeeld Jeugdbescherming Rotterdam Rijnmond onderhoudt.
Ik merk door het meelopen met verschillende mensen dat iedere pleegzorgbegeleider zijn eigen accenten legt in het werk, binnen de kaders van de functie uiteraard.’

Welke verschillen zijn je opgevallen?
Nadie: ‘De methodiek wordt door elke collega uitgedragen en toegepast, maar iedere collega heeft een eigen aanpak. De ene geeft standaard een hand, de ander niet. De ene schrijft dingen op, de ander werkt alles pas op kantoor uit, de ene blijft twee uur zitten, de andere gaat na drie kwartier weg. Het is zo verschillend allemaal. Dat vind ik ook zo interessant aan dit vak, je kunt maatwerk leveren door aan te sluiten bij wat een gezin nodig heeft. Van iedere collega pak ik een stukje wat bij mij past, dit alles te samen maakt mij later vást de ideale pleegzorgbegeleider.’

Ambieer je het vak, later na je studie?
Nadie: ‘Daar ben ik nog wat dubbel in. Het lijkt me moeilijk om mijn eigen waarden en normen los te laten, dat merk ik nu al. Ik ben zelf vrij beschermd opgegroeid en mocht bijvoorbeeld echt geen televisie op mijn kamer als kind. Als pleegouders trots vertellen over de nieuwe breedbeeld op de kamer van hun pleegkind dan vind ik daar als mens iets van, terwijl dat natuurlijk totaal niet relevant is op dat moment. Wat me minder aantrekt in het vak is het solistische; je werkt vooral bij en met je pleeggezinnen en hebt daarbij niet zo heel veel contact met andere collega’s. Wat ik wel erg leuk vind is dat je in dit vak de ruimte hebt om creatief te zijn, nieuwe dingen te proberen en de afwisseling tussen afspraken buiten de deur en op kantoor bezig zijn en enigszins je eigen tijd in delen. Dat spreekt me aan.’

Zou je ook het pleegouderschap overwegen?
Nadie: ‘Grappig dat je dat vraagt. Toevallig droomde ik vannacht daarover. Ik zag mezelf zitten met een schattig klein donker meisje met prachtige krulletjes op mijn schoot. Wie weet… Deze stage zet me zeker aan het denken. Over de grens is veel ellende maar ook in ons eigen landje leven meer kinderen in ongunstige leefomstandigheden dan mensen weet van hebben. In de toekomst zou ik graag mijn bijdrage leveren aan het verbeteren van die omstandigheden, op wat voor manier dan ook.’

Tamara Bardega, pleegzorgbegeleider en tevens stagebegeleider van Nadie