Kenniscentrum / Opvoeding en ontwikkeling / Column nieuwe start

Column – ‘Een nieuwe start’

Februari 2015 – Een nieuwe start, dat is het thema van de nieuwsbrief, helemaal passend bij het begin van het nieuwe jaar. Het is ook het onderwerp waarop deze column moest aansluiten. Voordat ik aan mijn stukje begin, laat ik vaak één voor één de gezinnen passeren waar ik mee te maken heb of heb gehad. Zo ook nu. Eigenlijk past iedereen bij dit thema. De kinderen waarmee wij te maken hebben, hebben immers allemaal een nieuwe start gemaakt, bij u als pleegouder. Voor sommigen van hen is het verdrietig genoeg soms al de derde of vierde keer dat ze die nieuwe start maken. Ik gun die kinderen eigenlijk vooral zo enorm een nieuw eind. Een plek om te blijven en groot te groeien. Eén meisje in het bijzonder schiet hierbij door mijn hoofd.

Kimberley’s verhaal start gewoon thuis bij haar ouders. Lieve mensen die dol zijn op Kimberley maar al snel niet meer op elkaar. Kimberley maakt samen met haar moeder haar tweede start bij opa en oma in huis. Waar de ouders van Kimberley samen hun hoofd nog boven water konden houden, lukt het hen ieder apart onvoldoende om voor Kimberley te zorgen. Moeder is ernstig ziek en vader heeft diverse praktische problemen waardoor het hem niet lukt om een stevige basis voor zijn dochter neer te zetten.

Wanneer moeder zo ziek wordt dat ze in een verzorgingshuis moet worden opgenomen, bieden een oom en tante aan om tijdelijk voor Kimberley te zorgen. Kimberley’s derde nieuwe start nog voor haar vierde verjaardag. In datzelfde jaar wordt de moeder van Kimberley zo ziek dat ze komt te overlijden. Op verzoek van Bureau Jeugdzorg start FlexusJeugdplein daarom een netwerkscreening bij de oom en tante waar Kimberley tijdelijk woont. Wanneer blijkt dat tante haar eigen verleden onvoldoende verwerkt heeft en hierdoor niet in staat is om Kimberley op de lange termijn een plekje te bieden, verhuist Kimberley naar een bestandspleeggezin; haar vierde nieuwe start.

Kimberley bloeit wat op, groeit op tussen leeftijdsgenootjes, gaat inmiddels naar school en lijkt haar plekje te hebben gevonden. Haar vader heeft ondertussen zijn zaakjes aardig op orde; een nieuwe vriendin, een huis, een baan en er is zelfs een broertje op komst. Kimberley en haar vader zien elkaar zo veel als mogelijk en het gaat echt goed. Hierdoor komt de vraag naar voren of Kimberley in de toekomst toch bij haar vader zou kunnen wonen. Er wordt een aanmelding gedaan bij het uitwijktraject en ze komen op de wachtlijst. Wanneer echter vrij onverwachts pleegouders in een nare scheiding terecht komen, het zijn immers ook maar gewoon mensen, wordt dit proces bespoedigd. Een intensief traject van over en weer steeds vaker en steeds langer logeren, wordt gestart. Dan is daar het moment dat Kimberley bij pleegouders op de stoep staat met haar koffertje, klaar voor vertrek. Kimberley kan en gaat naar huis en het is goed. Haar vijfde en naar ik hoop allerlaatste start.

Het is zeker al vijf jaar geleden dat ik bij Kimberly betrokken was, maar met het schrijven van dit stukje kan ik de verleiding niet weerstaan. Voordat ik er goed over heb nagedacht typ ik de naam van de vader van Kimberley in op Facebook. Ik kijk direct in de stralende ogen van Kimberley die samen met haar vader en de rest van het gezin poseert voor de kerstboom. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze vijfde haar laatste nieuwe start is en dat haar vader het met haar tot een goed einde brengt.

Door een pleegzorgbegeleider