Kenniscentrum / Opvoeding en ontwikkeling / Column – zo lang als nodig

April 2016 – Momenteel is er behoorlijk wat gaande binnen de pleegzorg. Veranderingen zijn we gewend, we proberen immers mee te gaan met de tijd. Die tijd vraagt nu om verandering. Toch zijn de ideeën die achter deze verandering schuilgaan helemaal niet zo nieuw. Pleegzorg zo lang als nodig, dat is de bedoeling. Dat klinkt misschien spannend, in de praktijk valt dat reuze mee.

Maaike is een vrouw met een bewogen geschiedenis. Ze heeft in haar jeugd veel meegemaakt en is mede hierdoor nauwelijks in staat om voor zichzelf te zorgen. Haar flat is verwaarloosd, ze heeft hoge schulden en daarnaast een vertroebeld beeld van de werkelijkheid. Dit maakt bijvoorbeeld dat Maaike denkt dat zij zelf voor haar kinderen kan zorgen. De werkelijkheid is anders. Haar eerste zoon groeit op bij zijn vader. Haar tweede zoon, Bram, wordt na zijn geboorte onder toezicht van het toenmalige Bureau Jeugdzorg gesteld en naar een gastgezin gebracht. Hier blijft hij twee weken. Daarna wordt Bram overgeplaatst naar een crisispleeggezin. In de tien maanden daarna wordt helder wat eigenlijk bij zijn geboorte al duidelijk was; Maaike heeft onvoldoende in huis om zelf voor Bram te zorgen. Hij zal langdurig opgroeien in een pleeggezin. In het crisispleeggezin kan Bram niet blijven. Zo komt het dat hij kort voor zijn eerste verjaardag opnieuw verhuist. Het vierde adres in een jaar tijd. Hoeveel rustiger zou het zijn geweest als de kleine Bram dit maar één keer had hoeven meemaken.

Zoals zijn zusje Sally die vorig jaar is geboren. Maaike raakt namelijk opnieuw zwanger. In haar situatie is niets veranderd ten opzichte van haar vorige zwangerschap en ook nu zal haar baby na de geboorte in een pleeggezin worden geplaatst. Dit keer wordt Maaike gevraagd om hier zelf actief over mee te denken. Het allerliefst wil zij natuurlijk zelf voor haar kind zorgen, maar als blijkt dat dit niet kan, vraagt ze of haar dochter misschien ook in het pleeggezin van Bram kan opgroeien. Daar gaan heel wat gesprekken aan vooraf, maar uiteindelijk wordt daarvoor gekozen. Sally ligt samen met haar biologische moeder twee dagen in het ziekenhuis. Daarna verhuist Sally naar het pleeggezin van haar broer Bram. Bram en Sally groeien nu samen op in hetzelfde pleeggezin en zien daarnaast hun biologische moeder regelmatig. De start van Sally is een stuk prettiger verlopen dan die van Bram. Wij gunnen ieder kind dat niet bij biologische ouders kan opgroeien een start zoals Sally. Daarom vragen wij bij plaatsing zolang als nodig: in het belang van de kinderen.

Pleegouders gunnen we in hun traject ook zo’n start: betrokkenheid zo lang als nodig. Kunt u zich nog de eerste keer herinneren dat u bij ons binnen stapte? Misschien kwam u op een informatieavond. Daar ontmoette u de eerste pleegzorgmedewerkers. Later volgde u de VIP of STAP cursus bij een ander. Weer iemand anders hield zich vervolgens bezig met de vraag voor welk kind uw gezin passend zou kunnen zijn. Tenslotte kreeg u een pleegzorgbegeleider toegewezen die u ging begeleiden. Of zorgt u misschien voor uw neefje of kleindochter? In dat geval kwam er iemand de screening bij u verzorgen. Daarna kwam een ander u begeleiden. Binnen pleegzorg nieuwe stijl streven we ernaar ook hier meer continuïteit in te bouwen. In het ideale plaatje zal degene die u de eerste bijeenkomst van informatie heeft voorzien, ook de opleiding verzorgen om vervolgens ook te matchen en u uiteindelijk te begeleiden.

Wij zien pleegzorg nieuwe stijl met vertrouwen tegemoet, hopelijk u ook. Want voor zowel de kinderen als de betrokkenheid van de pleegzorgbegeleider geldt bij voorkeur; zo lang als nodig.

Een pleegzorgbegeleider