Kenniscentrum / Opvoeding en ontwikkeling / Oudercontact / Oudercontact rond de feestdagen – Column

‘Acceptatie’

December 2012 – Een willekeurige donderdagochtend op een willekeurige locatie van FlexusJeugdplein. Ik begeef mij naar één van de bezoekkamers waar Jean en Soraya, trotse ouders van twee zonen en een dochter, vol verwachting uitkijken naar hun kinderen. Het pak kerstkoekjes wat ze hebben meegenomen prijkt op tafel. Van de Echte Bakker? Welnee. Vol met E-nummers? Vast, maar doet dat er toe vandaag? Eerst arriveren de twee zonen, samen met Piet, op dat moment ruim een jaar hun trotse pleegvader. De mannetjes komen binnen met een zelf geknutseld kerststukje wat moeder vol liefde aanpakt, terwijl vader de jongens knuffelt. Pleegvader krijgt een stevige hand van ouders en een kerstkaart waarin hem en zijn vrouw alle goeds gewenst wordt. Dat pleegouders goed voor hun zonen zorgen, staat voor Jean en Soraya vast.

De jongste van het drietal, Chelsea, komt aan de hand van haar pleegmoeder Jeanine binnen huppelen. Ze heeft een cadeautje bij zich voor haar ouders. Het blijkt een foto van de drie kinderen. Dat de kinderen elkaar ook buiten de muren van het kantoorpand zien, namelijk bij elkaars pleegouders thuis, doet deze ouders zichtbaar plezier. Want ook al wonen ze niet meer bij hen en ook niet meer bij elkaar, ze blijven familie.

Piet en Jeanine vertrekken en de ouders en kinderen genieten van elkaar. Ik maak mij zo onzichtbaar mogelijk, op het eerste oog lijk ik hier onnodig. Maar het is te kort geleden dat de moeder uitsprak naar haar kinderen dat de kamertjes klaar stonden voor hun thuiskomst en het is te kort geleden dat de vader naar alcohol rook tijdens de bezoeken. Het is allemaal nog te kort en te onzeker. Daarom ben ik er.

Uit de kamer naast ons klinkt geschreeuw en gehuil. De schreeuw van een moeder, het gehuil van Jhamilia, een meisje van twee dat er niets van begrijpt. Ook bij hen ben ik betrokken. De gezinsvoogd begeleidt het bezoek vandaag. Met pijn in haar buik zal zij straks naar buiten komen, weet ik nu al. Het is de moeder die het besluit van de rechter – en alles wat daarmee samenhangt – niet kan accepteren. Het meisje dat doodsangsten uitstaat tijdens het verplichte bezoek met de vrouw die men haar moeder noemt. Jean en Soraya kijken verschrikt op. Ja, zo kan een bezoek net voor kerst ook gaan, helaas.

Ik besluit warme chocolademelk te gaan halen aan de andere kant van de gang. Ik doe er langer over dan nodig. Om Jean en Soraya een moment met hun kinderen alleen te gunnen, maar misschien nog meer omdat het gehuil bijna ondraaglijk is. Maar wanneer meneer of mevrouw de rechter beslist dat bezoeken moeten plaatsvinden, moet je ook als pleegzorgbegeleider soms leren te accepteren…

December 2013 – Een willekeurige dinsdag dit keer. Het bezoek van Jhamilia is wederom op kantoor. Ik heb de eer vandaag. Moeder schreeuwt opnieuw, maar Jhamilia huilt niet meer. Zij accepteert de bezoeken en de manier waarop zij verlopen inmiddels als iets wat nu eenmaal bij het leven hoort. Gelaten ondergaat ze het bezoek om vervolgens bij haar pleegouders thuis een week van slag te zijn. En de moeder? De moeder heeft een nieuwe advocaat; weer een hoger beroep, nog meer strijd. De bezoeken worden er niet beter op, maar dat dringt niet meer door. Dat ze haar meisje steeds verder van zich afstoot ook niet.

De kamer naast ons is leeg. Het bezoek van Jean en Soraya en hun kinderen zal dit jaar niet op kantoor zijn. Hun bezoek vindt dit jaar bij hen thuis plaats, de dag voor kerst. Gewoon, omdat het kan. De gezinsvoogd is er bij, het is voor het eerst. Met de bedoeling om de kinderen thuis te plaatsen? Nee, dat niet. Er is zelfs recent een voogdijmaatregel uitgesproken. En ouders accepteren de situatie en hun eigen tekortkomingen. Jean is blij dat er nu iemand is die slim genoeg is om de jongens bij hun huiswerk te helpen. Het stelt Soraya gerust te weten dat haar meisje ‘s avonds liefdevol wordt ingestopt, omdat zij het niet kan.

Acceptatie is het sleutelwoord. Ik wens u fijne feestdagen met elkaar.

Door een begeleider pleegzorg FlexusJeugdplein

 

Meer over oudercontact
– Waarom oudercontact?
Bezoekregeling bepalen
Gezellig samen!
– Interview ‘We zijn allemaal onmisbaar voor hem’
– POR Feestdagen zijn ultieme pleegdagen!

 

Naar veelgestelde vragen Opvoeding en ontwikkeling