Kenniscentrum / Opvoeding en ontwikkeling / Weekendpleegzorg / Interview weekendpleegzorg

  Pleegmoeder Laura: ‘Als je het maar met plezier doet’

Laura (29) heeft haar leven prima op orde. Een fijn huis, een leuke baan en een groot sociaal netwerk. Plaatje compleet zou je denken. Tot ze in 2008 in een tijdschrift leest over pleegzorg. ‘Dat is iets voor mij’, denkt Laura meteen en niet lang daarna meldt zij zich aan als weekendpleegouder. Begin 2010 volgt ze de weekend-VIP en in het voorjaar van 2011 komen Natasa en Nadija kennismaken. De meisjes zijn op dat moment 4 en 5 jaar en wonen bij hun moeder.

Wat was je reactie op de vraag om niet één maar twee weekendpleegkinderen op te vangen?
‘Mijn eerste gedachte na het voorstel? Twee kinderen, dat wordt vast heftig. Maar in de praktijk blijkt dat het ook voordelen heeft. De meisjes kunnen zich namelijk goed samen vermaken. Hierdoor heb ik toch af en toe tijd om bij te komen. En dat bijkomen is soms best nodig.’

Hoe is de samenwerking met de moeder van de kinderen?
‘Door de weekenden met de meisjes heb ik veel respect gekregen voor Evelien. Zorgen voor kinderen is leuk, maar ook zwaar. Als je dat dag in dag uit in je eentje doet, wordt het je soms te veel, dat begrijp ik nu maar al te goed.’ De match tussen Laura en Evelien is bewust gemaakt. De rollen zijn duidelijk. Evelien ziet in Laura geen bedreiging en Laura ziet zichzelf meer als een pleegtante dan als een pleegmoeder. En wat doet een tante? Die doet leuke dingen met kinderen. Zo ook Laura.

Ga je nu elk weekend naar de Efteling?
‘Dat zeker niet. Ik trek er veel op uit met de kinderen. Op internet zijn vaak uitjes te vinden die weinig of niets kosten en waar je anders nooit aan zou denken. Zo zijn wij onlangs in Rhoon op een zorgboerderij geweest waar we zelf aardappels mochten rapen om er daarna patat van te bakken. Zeg het nou zelf, daar kan toch geen Efteling tegenop? Hartstikke leuk en nog leerzaam ook, want dat die lekkere patatjes in feite ook gewoon aardappels zijn, dat ging er maar moeilijk in bij de dames. Maar de weekenden stoppen we niet helemaal vol met activiteiten. Er is ook ruimte om lekker op de bank te hangen. Dan blijkt dat de enige kinderfilm die ik toevallig in huis heb, Dora’s kerstfeest, ook hartje zomer best leuk is om naar te kijken! Waar het volgens mij om gaat, is dat het eigenlijk niet uitmaakt wat je doet, als je het maar met plezier doet.’

Wat haal jíj uit de weekenden met de meisjes?
‘De weekenden met de meisjes vormen echt een aanvulling op mijn leven en maken me meer bewust van de kleine dingen. Het terugbrengen van de meisjes is een hoogtepunt van het weekend. Ik zie dan een uitgeruste moeder die blij is om haar kinderen weer te zien. Mijn doel is bereikt als zij de week weer helemaal aankan.’

Wat is volgens jou de sleutel tot een succesvolle plaatsing?
‘Het belangrijkste onderdeel is denk ik de communicatie met de ouder(s). Zo weigerde Natasa al in het eerste logeerweekend om te gaan slapen omdat haar tand loszat. Uiteindelijk kreeg ik haar zover dat ze ging liggen, maar na een half uur hoorde ik een gil uit de slaapkamer komen. Ik vlug er naartoe en ja hoor, trots houdt ze haar tandje in haar handen. Wat nu? Een snel sms’je naar haar moeder helpt me op weg. De tandenfee legt vijftig cent onder het kussen zo blijkt. Probleem opgelost en de volgende dag is Natasa blij verrast dat de tandenfee wist waar ze Natasa dat weekend kon vinden. Evelien en ik schrijven ook allebei in een schriftje. Dat vormt een handig hulpmiddel en is later een leuke herinnering voor Natasa en Nadija.’

Hoe zie jij jullie toekomst?
‘Ik hoop dat Nadija en Natasa nog lang bij mij komen. En als het zo ver is dat de ondersteuning vanuit Pleegzorg overbodig is, hoop ik dat de meisjes net zulke fijne herinneringen aan deze weekenden hebben als ik.’

 

Meer over weekendpleegzorg 
Themapagina 
Weekendpleegzorg
Interview ‘Altijd welkom’

 

Naar veelgestelde vragen Opvoeding en ontwikkeling