Boekrecensie: ‘Nergens thuis’

‘Nergens thuis’ vertelt het verhaal van Ronnie. Ronnies ouders drinken te veel. Wanneer zijn vader dronken is, slaat hij zijn moeder en soms ook Ronnie. Dat blijft niet onopgemerkt en Ronnie wordt naar een pleeggezin gebracht. Dat vindt hij niet eerlijk, want heeft hij daar zelf ook nog iets over te zeggen? Hij moet naar een nieuwe school, hij moet stage lopen, hij moet een bijbaantje, hij moet op de familiefoto, hij moet naar ouderbezoek, hij moet wachten tot de badkamer vrij is én hij moet zijn mobiel beneden laten. Wat een gezeik. Hij moet zoveel, maar heeft hij eigenlijk nog iets over zijn eigen leven te zeggen?

Het boek van 133 pagina’s leest lekker weg. Het is vlot geschreven en het heeft een prettig lettertype. Ik denk dat het jongeren zoals Ronnie zelf kan motiveren om iets van het leven te maken, ondanks de tegenslagen waar je mee te maken krijgt in het leven. Jongens die net in een pleeggezin zijn gebracht, geen idee hebben wat ze te wachten staat en hoe lang ze daar gaan blijven, óf ze daar gaan blijven. Nergens thuis is een boek dat laat zien dat fouten maken oké is en dat nieuwe kansen altijd bestaan, zolang je maar bereid bent om ervan te leren. Een boek dat gaat over regels, die overal anders zijn. Een boek over ouders die van hun kinderen houden, ook al doen ze van alles verkeerd. Een boek over loyaliteit, want ja, het blijven toch zijn ouders. Ik lees hier en daar de kritische noot naar de jeugdbescherming. De steeds wisselende voogd die zich in eveneens wisselende mate wel of niet betrokken toont. Ik hoop maar dat de jongere die het leest het gewoon getroffen heeft. De pleegzorgbegeleider mis ik helemaal in het boekje, jammer hoor ;-), al is dat is voor het verhaal natuurlijk ook helemaal niet enorm relevant. Ik denk dat het goed is dat ook de kinderen om een pleegkind heen dit boek lezen. Denk aan eigen kinderen van pleegouders of klasgenootjes. Ronnie neemt de lezer een aantal keer mee in zijn gedachten en gevoelens. Misschien kunnen kinderen die dit lezen daarna beter begrijpen dat het echt geen feest is om in een pleeggezin geplaatst te worden. Want hoe lief dat gezin ook is, de aanleiding is altijd verdrietig. Ook hoop ik dat er jongeren zijn die zichzelf in Ronnie herkennen en er ondanks alles iets van proberen te maken. Immers, een al dan niet tijdelijke plaatsing in een pleeggezin is vaak, ook in de situatie van Ronnie, toch ook een kans op een nieuw leven.

Nergens Thuis
Auteur: Hans Mijnders
ISBN: 978 90 331 3020 5

Recensie geschreven door een pleegzorgbegeleider.