Contact / Pleegouderraad / POR – Pleegzorg doe je niet alleen

POR – Pleegzorg doe je niet alleen

De pleegouderraad (por) kreeg een scala aan antwoorden op de vragen die we de afgelopen periode aan u stelden. We nemen u mee in alle reacties over het ervaren van steun, buddy’s en verbeterpunten.

Het ervaren van steun
Pleegouders schrijven ons dat hun netwerk van groot belang is. Voor sommigen is de steun van hun netwerk zo belangrijk, dat zij zonder deze steun geen (goede) pleegouder zouden kunnen zijn. Pleegzorg doe je dus écht samen.

Pleegouders ervaren vanuit hun eigen netwerk vaak veel steun. Deze steun is meestal immaterieel en bestaat uit medeleven, je gehoord voelen, tips krijgen en natuurlijk de nodige complimenten. Pleegouders die dergelijke steun vanuit hun netwerk ontvangen, zijn daar zeer blij mee.

Ondanks de positieve verhalen, zijn er ook heel wat mensen die spreken over de lastig in te vullen vraag naar praktische steun. Zo schrijft een pleegouder dat zij de afgelopen drie jaar maar enkele malen kon terugvallen op de steun van familie. Zij schrijft: “Slechts een paar keer bood familie aan om onze pleegzoon een dagje of een dagdeel mee op sleeptouw te nemen om ons te ontlasten. Ik vind hulp vragen lastig. Dat doe ik eigenlijk nooit. Maar de hulp krijgen we ook zeker niet aangeboden, zelfs niet als we laten weten dat het zwaar is. Daarnaast is onze pleegzoon een pittig mannetje dat we niet zomaar ‘aan iedereen’ een dagje meegeven. Steeds een dilemma, waardoor we eigenlijk altijd denken: we doen het zelf wel. Het is namelijk ook onze keuze geweest om hem in ons gezin op te nemen. Daar gaan we anderen niet (snel) mee belasten”.

Een andere pleegouder schrijft: “ik ervaar ook heel erg dat je niet te veel van mensen wilt vragen. Juist, omdat de kinderen toch speciaal zijn en soms net even wat andere behoeften hebben dan niet-pleegkinderen of eigen kinderen. Je wilt anderen niet tot last zijn. Dus wring je jezelf in een paar bochten en ga je er zelf weer voor.”

Vooral bij de ‘wat moeilijkere’ pleegkinderen is er nogal eens onbegrip vanuit het netwerk wanneer pleegouders om steun vragen. “Wat voor reguliere gezinnen soms lastig is, is inleven in onze speciale gezinssituatie en de hulpvraag van onze pleegkinderen. Wij bieden onze pleegzoon bijvoorbeeld veel regelmaat en structuur. Zijn gedrag (als gevolg van hechtingproblematiek) ziet er echt heel anders uit dan gemiddeld. Als wij op een bepaalde manier daarop reageren, dan denken zij het te kunnen vergelijken met hoe zij op hun biologische kinderen zouden reageren”, aldus deze pleegouder.

Goedbedoelde adviezen, of zelfs opmerkingen als: “hij kan toch ook weer weg?” ervaren pleegouders niet als steun. “Je wilt gehoord worden en geen advies krijgen van mensen die er geen ervaring mee hebben. Dus om hulp vragen aan niet-ervaren mensen is gewoon een lastig iets vinden wij”, schrijft een pleegouder.

Er zijn ook pleegouders die zich eenzaam voelen in het pleegouderschap. Opvallend was dat dit in de reacties van de achterban met name voorkomt bij netwerkgezinnen, zoals pleeggrootouders. Daarom is het juist voor hen zo belangrijk dat er voldoende contact is tussen en met deze pleegouders. Er zijn in de regio behoorlijk wat pleegoudergroepen waar men ervaringen kan uitwisselen. Op de site van Enver vindt u een overzicht. Voor meer informatie daarover, maar ook voor specifieke vragen, zoals over contact met andere pleeggrootouders, kunnen pleegouders terecht bij hun pleegzorgbegeleider of de pleegouderraad.

Sommige pleegouders vinden het lastig om hun netwerk uit te leggen wat het nu precies inhoudt om voor een pleegkind te zorgen. Hier wil ik u graag wijzen op deze link naar een animatie op de website van de NVP. Deze animatie kan u helpen om het gesprek te openen.

Buddy
Enkele pleegouders noemen graag een soort buddy, een ervaren pleegouder, te willen hebben die hen kan bijstaan. Ook na kantooruren. Enver is druk bezig met het opzetten van een buddyproject. Ik raad de pleegouders die hier interesse in hebben dan ook aan om de website en nieuwsbrief goed in de gaten te houden. Dit geldt eveneens voor ouders die het leuk vinden om een buddy voor anderen te zijn.

Naast dat pleegouders zich natuurlijk wenden tot hun pleegzorgwerker, die overigens vaak als ‘top’ en ‘zeer waardevol’ omschreven wordt, vinden pleegouders ook steun in digitale hulpbronnen. Pleegouders gebruiken besloten groepen op Facebook, zoals Pleegoudersforum Nederland (1.362 leden) of Pleegouders, Hechting, Hechtingsproblemen (476 leden) als steun- en informatiebron.

Verbeterpunten
Als het gaat over verbeterpunten, noemen pleegouders enkele malen de communicatie met de voogdij-instelling, WSG of JBRR. Het contact met de pleegzorgwerker is over het algemeen goed. Een aantal pleegouders merken wel op dat pleegzorgwerkers het soms (te) druk hebben. Tenslotte zien pleegouders graag dat men naar hen luistert. Ze hebben het beste met de kinderen voor, leven 24/7 met hen en weten vaak wat het beste voor ze is. Ze noemen dat Jeugdzorg nog weleens te veel regels wil volgen in plaats van dat ze naar het kind kijken, terwijl alles draait om de kinderen. Niet om bureaucratie of de situatie van de biologische ouders, hoe vervelend dit soms ook is.

Marian Rink
Voorzitter pleegouderraad