Contact / Pleegouderraad / Pleegouderraad: terugkoppeling vragen aan de achterban

Alweer enige tijd geleden legde de pleegouderraad van Enver een aantal vraagstukken aan u voor, waarop u kon reageren. In deze nieuwsbrief delen we de reacties.

Heerlijk hè, zo af en toe eens wegdromen bij de vraag: “Wat nou als ik een flinke prijs zou winnen van enkele miljoenen?”. Ziet u dan ook zonnige stranden, een mooie auto, een nieuwe garderobe, een ander huis of vul maar in, voor u? Overigens is het heel goed mogelijk dat u op die wegdroommomentjes het geld ook wel (deels) zou besteden aan deze goede doelen! Deze keer hebben wij u een soortgelijke vraag gesteld, maar dan met als doel om dat geld te besteden aan pleegzorg en jeugdzorg. Betekent deze vraag nou dat er daadwerkelijk binnenkort enkele miljoenen beschikbaar komen? Vooralsnog niet, maar door de antwoorden te inventariseren kunnen we als por wel een signaal afgeven aan de mensen die daar mogelijk iets mee kunnen. U heeft in ieder geval heel bruikbare en concrete input geleverd waar, zelfs wanneer bezuinigd moet worden, gebruik van gemaakt kan worden! Van 36 pleegouders mochten we antwoorden ontvangen. Fijn dat er zo is meegedacht. We zetten de vragen nog even op een rijtje en geven in grote lijnen aan wat uw gedachten waren:

  1. Als u de beschikking zou hebben over enkele miljoenen, waar zou u dat binnen de jeugdzorg en pleegzorg dan aan uitgeven?

Preventie, onderzoek naar wat echt nodig is voor een kind en begeleiding of behandeling van kinderen met (forse) gedragsproblematiek zijn volgens u de speerpunten. Uit uw reacties blijkt dat uw hart ligt bij het zo min mogelijk overplaatsen van een kind. Een iemand stelde zelfs een CIT-huis voor waar professionals gedurende drie maanden een kind kunnen observeren, zodat er een goede match kan worden gemaakt met een pleeggezin. Ook is er gedacht aan het voorkomen van uithuisplaatsingen, door meer geld te investeren in begeleiding bij (pleeg)ouder en kind thuis en plekken waar ouders en kinderen met elkaar terecht kunnen. Daarnaast werd er geopperd het netwerk rondom gezinnen met problemen in beweging te brengen door hen te laten inzien dat zij waardevol kunnen zijn in (praktische) ondersteuning van gezinnen. Ook noemt u kinderen die niet in pleeggezinnen (kunnen) wonen. Pleegouders geven tips om ook kinderen in instellingen leuke momenten te geven in de vorm van dagjes uit of andere manieren om te ontspannen. Een pleegouder geeft aan zich niet te willen laten leiden door geld, maar door wat een kind nodig heeft. Dát perspectief moet leidend zijn en daarvoor is het maar al te vaak nodig om buiten de kaders te kijken. Tot slot worden ook de pleegzorgwerkers en voogden niet vergeten. Een aantal van u geeft aan dat meer salaris zal bijdragen aan het terugdringen van het ziekteverzuim en dus wisseling van werker. Anderen willen de jeugdzorgwerkers ondersteunen door met extra geld caseloadverlaging te realiseren en het aantal collega’s te vergroten.

2. Wat is er volgens u voor de eigen situatie, met uw pleegkind(eren) extra nodig?

Opvallend aan deze antwoorden is dat meerdere pleegouders noemen dat zij een vorm van oppas of ondersteuning willen om hen bijvoorbeeld te ontlasten (“time out”). Een pleegouder beschreef de wens om wat extra hulp in huis en op school als volgt: “Voor zolang de hulp waarvoor hij op de wachtlijst staat, niet is gestart”. Dat is namelijk meteen het tweede antwoord dat op deze vraag meerdere keer is gegeven: geld om wachtlijsten voor hulp weg te werken. Crisispleegouders gaven aan dat plaatsingen onverwacht zijn, terwijl de persoonlijke agenda ook gewoon doorloopt. Zij zouden het fijn vinden als er een netwerk van professionele oppasouders gerealiseerd wordt.

Een mooi voorstel is het aanstellen van een soort ambassadeur voor biologische ouders, want wie wijst hen eigenlijk op hun rechten rondom bezoek, informatievoorziening, wat zij wel en niet moeten doen richting hulpverleners en dergelijken? En in het kader van iemand speciaal voor jou: ook pleegkinderen hebben veel vragen, twijfels, verdriet. Wie luistert er als professional echt naar hen? Helaas lazen we ook een bericht van een pleegouder die aangeeft wat extra begeleiding te willen op het moment dat het niet goed gaat, door bijvoorbeeld verwezen te worden naar bijvoorbeeld informatieve boeken: “Dus zorg ook voor pleegouders. Geef pleegzorgwerkers meer tijd per kind”. Een goed fietsplan en een groot Sinterklaas-of Kerstfeest werd ook genoemd. Tot slot noemden pleegouders: ”Geef ons vertrouwen en problematiseer zaken of situaties niet”.

3. Op welke verandering zit u te wachten, als het gaat om pleegzorg? En op welke veranderingen misschien juist niet?

Uit de antwoorden blijkt dat het woord ‘verandering’ hier ook letterlijk genomen moet worden: er is veel wisseling in pleegzorgwerkers en voogden en dat ervaren pleegouders als zeer onplezierig. Er wordt structuur en minimale verandering voor een kind geëist van pleegouders, maar zij vinden dat op dit gebied bij Enver ook ruimte voor verbetering bestaat.

Verder worden de volgende antwoorden genoemd:

  • Kinderen sneller duidelijkheid geven over hun perspectief.
  • De kwaliteit van zorg binnen pleeggezinnen moet verbeteren. Dit zou onder andere kunnen door pleegouders meer te betalen en daardoor ook meer professionaliteit te eisen. Zo zouden pedagogisch geschoolde mensen uitgedaagd kunnen worden om financieel te kiezen voor pleegzorg.
  • Meer samenwerking met de biologische familie en het netwerk van het pleegkind. Zeker het netwerk van herkomst moet actiever betrokken worden en blijven in het leven van het kind.
  1. U weet ook vast dat er een Servicecentrum Pleegzorg van Enver is. Daar werken sinds kort wat nieuwe mensen. Wat zijn uw verwachtingen, wensen, behoeften van een servicecentrum?

Deze vraag werd door veel pleegouders overgeslagen. De reacties die we wel op deze vraag kregen, waren dat de declaraties snel afgehandeld worden en dat ze altijd snel worden teruggebeld. Verwachting is ook een luisterend oor en snelle afhandeling van problemen. De reacties/het gebrek aan reacties op deze vraag geeft ons de volgende informatie: bij de pleegouders die de vragen beantwoorden, is het servicecentrum nog niet of niet voldoende bekend. Wij zullen hier meer aandacht aan gaan besteden.

5. Waar zou Enver volgens u extra geld in moeten stoppen, als zij extra geld krijgen van de regering?

Ook uit deze antwoorden blijkt dat u de biologische ouders hoog in het vaandel heeft staan. Zij worden door u niet vergeten en dat is heel fijn. Zo noemen pleegouders een aantal keer dat er meer geïnvesteerd moet worden in de samenwerking tussen biologische ouders en pleegouders door het organiseren van ontspannende activiteiten. Ook geeft één persoon aan dat er meer geld gestoken kan worden in het aanvullen van daar waar biologische ouders tekortschieten: “Biologische ouders worden vaak volledig buiten spel gezet, terwijl er ook dingen zijn die ze nog wel kunnen”. Ten aanzien van de bereikbaarheid worden ook enkele opmerkingen gemaakt: Het kantoor 24/7 openen, zodat bij crisissituaties een betere matching gemaakt kan worden in plaats van een noodbed, waardoor er weer een extra overplaatsing nodig is. Een bereikbaarheidsdienst in de avonden en weekenden wordt als prettig ervaren.

Verder krijgt Enver de volgende tips:

  • Geef kinderen vakantiegeld, zodat ze niet alleen in eigen land van uitstapjes kunnen genieten.
  • Zorg voor extra personeel, zodat de werkdruk omlaag gaat.
  • Meer aandacht voor intensieve ambulante ondersteuning voor het kind.
  • Heb begrip voor de soms kwetsbare positie waar we als pleegouder in zitten.
  • Geef pleeggezinnen die extra (medische) kosten maken en waarbij het budget vanuit de gemeente ontoereikend is, meer geld.
  • Zorg voor meer potjes voor kinderen met gedragsproblemen.
  • Neem meer regeltaken weg bij pleegouders.
  • Breid het zomerkamp uit qua capaciteit, selectie en duur.
  • Organiseer speeltuindagen en kerstactivteiten.
  • Zorg voor specialisten op bepaalde gebieden, zoals hechting en rouwverwerking.

Al met al heeft u ons een hoop informatie gegeven! We zijn hier als por heel erg blij mee en onze dank is dan ook oprecht groot. Kunnen we nog eens een beroep op u doen?

Margreet van Herpen
Por Enver