Contact / Pleegouderraad / Pluim / De Pluim – ‘Sjoeke is er echt één uit duizenden’

De Pluim – ‘Sjoeke is er echt één uit duizenden’

Diana is een alleenstaande moeder van drie eigen kinderen. Daarnaast is zij netwerkpleegouder van een tweeling. Diana geeft graag een pluim aan pleegzorgbegeleider Sjoeke van Es. “Sjoeke steunt mij, laat mij uithuilen waar nodig en helpt ons allen”.

Bijzondere verhalen mogen horen, dat voelt als een voorrecht. Het is mijn reden dat ik het zo geweldig vind om de pluim te mogen schrijven. Gisteravond was daarin wel weer als een kers op de taart. Ik hoorde namelijk onderstaand verhaal…

Diana, alleenstaande moeder van drie eigen kinderen en netwerkpleegouder van een tweeling vertelde mij allereerst haar levens- en pleegzorgverhaal. Nadat zij jaren geleden gescheiden was van haar man, ontwikkelde zij met hem een positieve vriendschappelijke band, omwille van hun kinderen. Dat alleen al is in deze tijd van vechtscheidingen een unicum. Hun vriendschap bleef goed toen haar ex-man een nieuwe relatie, en zelfs kinderen met zijn nieuwe partner kreeg. Helaas bleek na verloop van tijd dat Diana’s ex-man en zijn nieuwe vrouw de opvoeding van hun kinderen niet aankonden. Voor Diana was het niet moeilijk om deze kinderen in haar huis te nemen toen zij daarvoor gevraagd werd.

“Ik zorg voor het halfbroertje en -zusje van mijn kinderen. Ook hun ouders zijn al jaren uit elkaar”, vertelt Diana. Bijzondere situatie, vooral omdat deze pleegmoeder een goed contact heeft met de vader van de vijf kinderen (haar ex-man), maar ook met zijn ex-partner: de moeder van Diana’s twee pleegkinderen. “We hebben bijvoorbeeld een eigen besloten Facebookpagina aangemaakt. Daar delen we foto’s en verhaaltjes met elkaar”, vertelt zij.

Diana draagt de zorg voor vijf kinderen als alleenstaande moeder en werkt daarnaast nog 20 uur per week als ambulant begeleider in de gehandicaptenzorg. Gelukkig staat zij er niet alleen voor. Ze heeft een goed vangnet om zich heen dat bestaat uit goede vrienden en familie.

Vooral haar ouders zijn altijd een grote steun voor Diana geweest. “Daarom was de crisis en het drama zo groot toen mijn vader afgelopen december zeer plotseling overleed”, vertelt Diana. “Op vrijdag waren de kinderen nog met hem mee geweest en op zaterdag kreeg ik een telefoontje dat hij er niet meer was. Ik was totaal in shock. Niet alleen ik, maar de kinderen natuurlijk ook. Mijn eigen puberende kinderen zijn wel wat ouder en de tweeling is ook al acht, maar die kun je op zo’n moment niet alleen laten. Daarbij komt dat de tweeling behoorlijk wat uitdagingen heeft in hun gedrag, door diagnoses als ADHD en een hechtingsstoornis. Goede begeleiding voor hen is dus onontbeerlijk, maar ik had op dat moment wel iets anders aan mijn hoofd. Dat bewuste weekend heb ik met al mijn steunbronnen overleefd en ik weet niet meer zo goed hoe. Natuurlijk was ik bezorgd dat ik nu in de zorg voor mijn kinderen fouten maakte.”

“Op maandagochtend belde ik Sjoeke, mijn pleegzorgbegeleider. Wat er toen gebeurde, kan ik nog steeds niet goed bevatten”, vertelt Diana.

“Sjoeke maakte haar agenda volledig leeg en kwam uren bij mij over de vloer om mijn kinderen op te vangen en te begeleiden. Ook hielp ze met praktische klussen zoals de was en het eten, en ze was er vooral om mij te steunen.

Sjoeke gaf mij in deze enorme rollercoaster het gevoel dat alles goed zou komen. Ik weet nog zo goed dat ze tegen mij, fervent breister, zei: ‘wélke steek je ook zou kunnen laten vallen, wij halen hem samen op.’ Dat vertrouwen, die steun… die was onontbeerlijk op dat moment. Dat zal ik nooit vergeten.” Diana grinnikt: “ze zat hier zelfs op sinterklaasavond, want ja, voor de kinderen was het belangrijk dat dat gewoon doorging.”

“Ik weet hoe druk Sjoeke het heeft met haar werk”, gaat Diana verder. “Daarom vind ik het extra bijzonder dat ze nooit gezegd heeft dat het niet uitkwam. Ik heb nooit het gevoel gehad dat mijn vraag te veel was voor haar. Sjoeke is al sinds het begin van de plaatsing van de tweeling, drie jaar geleden, onze begeleider. Zij steunt mij, laat mij uithuilen waar nodig, en helpt ons allen, ook mijn eigen kinderen, om het gedrag van de tweeling beter te begrijpen.

Ook na de week van overlijden en crematie liep de zorg van Sjoeke door. Het was een mooi, natuurlijk proces, waarin ik langzaam maar zeker de touwtjes weer terug in handen heb nam en kreeg.

Ik heb zo’n bewondering voor Sjoeke, haar professionaliteit, haar zorg en haar enorm grote hart voor mijn situatie. Daar kan geen dank je wel tegenop. Ik ben dan ook heel blij dat ik met deze pluim kan verwoorden wat zij voor mij heeft betekend in de afgelopen periode.

Sjoeke, jij bent er echt één uit duizenden!”

Marian Rink
Voorzitter pleegouderraad