Contact / Pleegouderraad / Pluim / POR Pluim – Steffanie

Oktober 2019 – “Zonder Steffanie had ik het niet gered”

Op de vraag van de pleegouderraad (por) “Wat zou je doen met een miljoen?” enige tijd geleden kwam eigenlijk bijna direct een bijzonder antwoord binnen. Pleegoma Jacqueline mailt met de zin: “Ik ben zeer tevreden met de hulp van Steffanie Molenaar”.

Jacqueline: “Wat dat betreft zou ik echt niet weten wat ik extra zou willen. Misschien zijn wij een apart geval, omdat mijn dochter is overleden. Ik ervaar veel steun aan Steffanie. Ik mag haar altijd bellen.”

Achter deze zinnen proefde ik een heel verhaal. Ik besloot Jacqueline te vragen of ik haar mocht bellen. Even later hadden we contact. Haar verhaal klonk als een rollercoaster, eentje waar je direct uit zou willen stappen.

Drie jaar geleden kon en mocht haar dochter L, toen 22 jaar, niet meer voor haar zoontje zorgen. Het kleine ventje, 9 maanden oud, kwam bij opa en oma terecht. In eerste instantie voor een korte periode, omdat de bedoeling was dat haar dochter weer zelf voor haar zoontje zou gaan zorgen. Jacqueline vertelt dat dat hun grootste wens was. Die van haar dochter, maar ook die van Jacqueline. Want liever was zij oma, in plaats van pleegmoeder. Het lukte L ondanks alle pogingen niet om haar leven op orde te krijgen.

Jacqueline vertelt dat haar dochter omging met foute mannen, wat niet werd herkend of gezien door de hulpverlening. Het lukte haar niet om haar onrust en angst over de situatie duidelijk te maken aan de betrokken hulpverlening.

Uiteindelijk is de situatie afgelopen juli geëscaleerd, vertelt zij. Met als gevolg dat haar dochter nu niet meer in leven is, het kleine ventje, nu bijna vier jaar oud, geen moeder meer heeft en Jacqueline geen dochter meer heeft. “Het was en is een verschrikkelijke tijd”, vertelt Jacqueline. “Nog maar heel kort geleden, waardoor we nog steeds in die rollercoaster zitten. Onderzoeken en rechtszaken zijn nog orde van de dag.” Jacqueline vertelt dat ze binnenkort de rechtszaak over de voogdij van haar kleinkind zal krijgen. “Maar gelukkig blijft Steffanie ons wel helpen”, zegt Jacqueline. “Daar hebben we zo veel steun aan. En ten tijde van het drama stond Steffanie continu naast ons, ze was er tijdens de uitvaart, belt zeer regelmatig op, en heeft of een antwoord op onze vragen of weet de weg naar het antwoord. Menig traan is gelaten tijdens onze gesprekken, maar zij zorgt er steeds weer voor dat ik verder kan. Zij is de rust zelve, is betrouwbaar, eerlijk en oprecht. Zonder Steffanie had het er zeker heel anders uitgezien.”

Marian Rink
voorzitter por