Nieuwsbrieven / Arlette Sprokkereef

Bestuurder Arlette Sprokkereef: ‘Belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven’

April 2019 – Arlette Sprokkereef is sinds 1 september 2018 bestuurder van Enver. Samen met Thea Roelofs vormt zij de raad van bestuur. Wat beweegt haar en hoe kijkt zij naar pleegzorg? We stellen haar graag aan u voor.

Arlette is geboren en getogen in Zwijndrecht. Ze is getrouwd en heeft drie pubers in huis van 12, 14 en 17 jaar. Arlette heeft een achtergrond in de accountancy, werkte in de ouderen- en gehandicaptenzorg en maakte vervolgens de overstap naar een bestuurlijke functie bij een woningcorporatie.

Arlette vertelt: ‘In 2015 maakte ik de overstap van de zorg naar de woningcorporatie. Maar, ik miste de zorg. De bevlogenheid van hulpverleners geeft mij de energie om iedere dag mijn werk te doen. Dat ervaar ik nu ook weer bij Enver.’

Werken vanuit vakmanschap
Arlette is geen traditionele bestuurder, die bestuurt vanuit hiërarchie of controle. Integendeel. Arlette: ‘Ik geloof in vertrouwen en ruimte geven. Als registeraccountant heb ik ervaren hoe het is om als professional te werken en samen met je team aan de slag te gaan. Hoe belangrijk het is dat je kan werken vanuit je vakmanschap en dat je manager vertrouwt op je professionele oordeelsvorming. Regelreflexen en sturing op details werkt niet en vind ik niet wenselijk. Belangrijk is wel dat professionals hun besluiten en keuzes volgbaar maken. Zeker in onze branche is het belangrijk dat je in gesprek gaat en uitlegt wat je doet en hoe je dat doet; in je team, naar je manager en bovenal in de samenwerking met kinderen, jongeren en gezinnen.’

Op de vraag wat dit betekent voor haar rol als bestuurder, vertelt Arlette: ‘Ik wil bijdragen aan een open cultuur. Een cultuur waarin we met elkaar in dialoog zijn, luisteren en terugpraten. Want, niemand heeft overal verstand van. Bewust zijn van waar je krachten en grenzen liggen en wanneer je andere mensen moet betrekken, vind ik daarom heel belangrijk. Voor zowel het management als voor onze professionals.
Omdat ik zoveel waarde hecht aan de professionaliteit van onze medewerkers, wil ik hen stimuleren en faciliteren om hun vak bij te houden en zich waar nodig verder te ontwikkelen.’

Waardering voor pleegzorg
Arlette heeft inmiddels op verschillende manieren kennisgemaakt met pleegzorg. Arlette: ‘In mijn inwerktraject ben ik goed meegenomen in de pleegzorg. Ik heb bijvoorbeeld pleegkinderen, pleegouders en pleegzorgbegeleiders ontmoet en heb de voorlichtingsavond voor mensen die overwegen om pleeggezin te worden, bezocht. Daar wordt een mooi en helder beeld geschetst van wat pleegzorg is. Kers op de taart was dat Marian Rink, de voorzitter van de pleegouderraad, mij uitnodigde om bij haar gezin te komen eten. 

Het mooie van pleegzorg is dat Enver dankzij de pleeggezinnen kinderen, die helaas door omstandigheden (tijdelijk) niet thuis kunnen wonen, toch een huiselijke omgeving kan bieden. Ik zie wel dat er binnen de pleegzorg steeds meer kinderen zijn met complexere problemen. Soms hoor ik van pleegouders: “Als ik wist wat me te wachten stond, was ik er nooit aan begonnen.” Dat begrijp ik. Pleegouders starten vaak vanuit idealisme, maar ontvangen daarvoor maar zelden uitgesproken waardering van hun pleegkind. Kinderen en jongeren zijn toch vooral met zichzelf bezig. Dat hoort bij hun leeftijd, maar is niet altijd makkelijk voor (pleeg)ouders. Pleegouders moeten we daarop, en op alle andere zaken die pittig kunnen zijn, voorbereiden.

Passende ondersteuning 
Het is ook belangrijk dat we pleeggezinnen die ondersteuning bieden die ze nodig hebben. Daarin willen we ons verder ontwikkelen. Want, we hebben niet altijd een passend antwoord als de zorg voor een pleegkind zwaar wordt. Dat geldt voor ondersteuning vanuit Enver, maar ook als we voor aanvullende zorg aankloppen bij het wijkteam of een collega zorgaanbieder. Verdienen pleegkinderen bijvoorbeeld voorrang op andere kinderen die hulp nodig hebben? Daarover wil ik graag het gesprek voeren.

Ik heb zeker ook meegekregen dat het voor onze pleegouders en -kinderen belangrijk is om vaste gezichten in de begeleiding te zien. Wel is het goed om soms na een bepaalde periode te wisselen, om ook weer een frisse blik in de situatie te krijgen. Dat is een mooi onderwerp van gesprek tussen pleeggezinnen en hun begeleiders. Met elkaar in gesprek blijven en ook de lastige onderwerpen bespreken, is sowieso een belangrijke basis voor ons werk. En, ook voor pleegkinderen is het belangrijk dat ze bij belangrijke besluiten hun stem kunnen laten horen. Die boodschap dragen we als bestuur dan ook nadrukkelijk uit naar de medewerkers.

Pleegouders maken het verschil
Naast de aandachtspunten zie ik veel moois binnen de pleegzorg. Bijvoorbeeld wat ik de “erfelijkheid” van pleegzorg noem; mensen die als kind opgroeiden met een pleegbroertje of –zusje en die er nu voor kiezen om pleegouder te zijn. Dat laat zien dat pleegzorg iets brengt, hoe mooi en betekenisvol het is om het verschil te kunnen maken in een kinderleven. Ik wil pleegouders daarvoor nadrukkelijk bedanken, ook omdat pleegkinderen dat zelf niet makkelijk doen.

Ik wil pleegouders via deze weg van harte aanmoedigen om hun ideeën en vragen bij ons neer te leggen, bijvoorbeeld via de pleegouderraad van Enver. Wij, het bestuur van Enver en de programmamanager pleegzorg, hebben regelmatig contact met de pleegouderraad. Op deze manier houden we met elkaar de verbinding.’