''Ik heb een hele mooie relatie met de pleegouders van mijn kinderen.''

Voor mij is het al wat langer geleden dat mijn kinderen in de pleegzorg hebben gezeten, dus dat wil ik ook wel even benadrukken, dat het niet de huidige situatie is. Het is ook al best wel een tijd geleden, we praten over een situatie van bijna 15 jaar geleden. In het begin was het natuurlijk heel lastig, want er wordt eigenlijk tegen jou gezegd dat jij als moeder of als ouder niet goed genoeg bent om voor je eigen kinderen te mogen zorgen. Dat heeft een enorme impact op het emotionele gebied. Het was heel heftig en pittig geweest.

Maar dan moet ik zeggen dat ik wel een hele mooie ervaring heb gehad met de pleegouders van mijn kinderen. Dat heeft bijgedragen aan het feit dat we heel goed konden samenwerken en echt naast elkaar konden staan, in het belang van de kinderen.

Bij mij was pleegzorg echt een soort van nieuwe wereld in de hulpverlening, waar echt hele nieuwe ervaringen voor mij eindelijk kwamen. Daarvoor heb ik echt super nare ervaringen gehad met jeugdzorg. Ik ben daar echt bijna niet menselijk behandeld, en dat doet ook heel veel met je. Dat is gewoon niet oké.

Ik heb geen makkelijke jeugd gehad, waardoor ik PTSS en angststoornissen heb opgelopen. Alleen al op grond daarvan was ik niet functioneel genoeg. En er werd eigenlijk niet verder gekeken naar wat ik allemaal al als jonge volwassene in mijn leven had gedaan, om daarmee te kunnen dienen, om het zo maar te zeggen. Dat is natuurlijk eigenlijk zo fout, om dat op die manier te doen. Dus eigenlijk stond ik al 5-0 achter.

Ik kreeg ook niet de kans om überhaupt iets te laten zien. Ik heb echt met een advocaat uiteindelijk mijn recht moeten halen, dus ik vind wel dat daar nog wel verbetering in zit.

Ze moeten aardig begrijpen wat dat, zeg maar, op emotioneel gebied voor impact heeft, ook bij biologische ouders. Met daarin ook, hè, schaamte, schuldgevoel wellicht, het gevoel hebben dat je het niet kan, dat je wel faalt. Daar moet sowieso ruimte voor zijn, want als je daar niet aan kan werken, dan kan dat een belemmering zijn.

In je samenwerking, in hoe je in de situatie staat en noem maar op. En je moet gewoon eigenlijk altijd willen samenwerken op basis van gelijkwaardigheid. Dus natuurlijk heeft iedereen zijn eigen rol in een geheel, maar je hoeft niet, zeg maar, boven mensen te gaan staan.

Dat werd mij min of meer afgedwongen. Dus toen heb ik gevraagd wat er zou gebeuren als ik daar tegenin ging. Ja. Nou ja, dan komen ze je kind gewoon ophalen met de politie. Oké. Dat wilde ik niet, weet je wel. Dus ik heb vrijwillig meegewerkt, zeg maar, daaraan. En wel met de vraag of ik dus mijn twee kinderen bij elkaar kon behouden. In het belang van hen ook, zeg maar. En daar hebben ze toen wel gehoor aan gegeven. Ja. En ze zijn toen wel, zeg maar, samen uiteindelijk in één pleeggezin geplaatst. Oké. En ik denk dat dat voor broertjes en zusjes heel goed is.

En ik snap dat dat praktisch niet altijd haalbaar kan zijn. Ja. Maar je wordt al, zeg maar, natuurlijk overal uitgehaald als jong kind. En als je dan ook nog, zeg maar, van je broertjes en zusjes wordt gescheiden. Ja. Ja, die lijkt me een soort dubbelop. Ja, nee, begrijp ik. Er is ook een tekort aan het aanbod aan pleegouders. Nee, ja. Nee, tuurlijk. Maar ja, natuurlijk draait het wel om het kind. En moet die ook op de juiste locatie komen, natuurlijk.

Nou ja, dat. Ja. En ik snap wel dat het inderdaad niet zomaar altijd haalbaar is. Zeker niet als het natuurlijk om grotere gezinnen gaat, of om meerdere kinderen tegelijk. Het tweeën is al lastig. Laat staan als het om drie kinderen gaat, of nog meer. Ja, zeker. Er zijn niet veel mensen die daarvoor openstaan. Ja. Precies. En dat kan ik me ook best ernstig voorstellen en begrijpen. Ja.

Alleen denk ik wel dat we het inderdaad wel zouden moeten aanmoedigen. Zeker als het over bijvoorbeeld twee kinderen gaat. En ook nog wel met leeftijden rekening houdend. Dat dat altijd wel in het belang van de kinderen is.

Ja, de pleegzorg zeker. Wat ik net al aangaf, zeg maar. Ja, jeugdzorg was voor mij echt een soort hel op aarde, zeg maar. Ja. En daarna kwam pleegzorg.

Toen, zeg maar, de gerechtelijke uitspraak er was en nu maar op. En daar heb ik echt, ja, gewoon goede begeleiding gehad. Oké. Dat was een begeleider die eigenlijk snapte dat zij in verschillende rollen, zeg maar, daar fungeerde.

Dus zij was er natuurlijk ook voor de pleegouders. Ja. En natuurlijk voor de kinderen. Maar ook, naar mij toe, was ze heel erg goed in haar rol, zeg maar.

Dus ook allemaal gelijkwaardigheid en nu maar op. En daar kon je samenwerken. En als je kan samenwerken, dan ga je echt werken aan iets. Ja. In plaats van dat je elkaar een soort van tegen aan het werken bent of…

Nou ja, bijvoorbeeld met pleegouders die een soort van, hoe zeg je dat, alleen beslisser willen zijn. Dus zeg maar dat het soort van de biologische ouders eigenlijk geen inspraak meer heeft. Oké. En ik denk dat dat heel lastig kan zijn voor biologische ouders om daarmee te moeten dealen. Weet je? Als je nergens meer geen inspraak meer over of geen nee mag beslissen in besluiten. Ja, ik denk dat dat in het algemeen heel moeilijk kan zijn voor biologische ouders. Ja, zeker. Het gaat uiteindelijk om je kind en ja, als jij daar niet alle macht over hebt natuurlijk. Ja.

En ook wel dat stukje begeleiding. Dat denk ik ook in de algemene zin. Kijk, ik had het eerder gezegd. Ik ben heel erg getroffen met de pleegzorgbegeleider die zeg maar aan ons gekoppeld was. Maar ik hoor heel veel verhalen om me heen waarin dat eigenlijk niet het geval is. En dat je als biologische ouder daar eigenlijk een beetje alleen voor staat. Omdat er dus wel iemand is voor de pleegouders en voor het kind. Maar is eigenlijk niemand voor de biologische ouder. En dat zou eigenlijk misschien ook zelfs wel apart moeten zijn van elkaar. Ja.

Dus het zou denk ik niet één persoon moeten zijn die al die partijen zeg maar moet begeleiden. Maar ik denk dat het juist goed zou zijn als er dus iemand is voor de pleegouders en iemand is voor de biologische ouders.

Nou ja, ik hoop natuurlijk altijd dat er voldoende pleeggezinnen zijn voor de kinderen zeg maar die het nodig hebben. Ja.

En ja, de grootste wens is wel dat die samenwerking tussen al die personen, eigenlijk vanzelfsprekend zou moeten zijn. Dat zou wel echt een grote, dat is één van mijn mensen zeg maar.

Ja, zeker.

Ik heb een hele mooie relatie met de pleegouders van mijn kinderen. Dus wij hebben echt heel erg samengewerkt. Maar ook, hun hebben zich ook echt heel erg opengesteld daarin.

Ja. En dat is, kijk ik denk hoe je in die situatie zeg maar de meest ideale situatie kan creëren. In het belang van de kinderen.

Ja. Dus door die samenwerking en ik was daar ook welkom in huis. En dat zei ik in het begin ook, eigenlijk de hele periode delen was,

ze hebben heel veel foto’s gemaakt van de kinderen. Die ze ook naar me opstuurden dan via de post. En dan ben je toch nog een soort onderdeel zeg maar. Ook al ben je wat afstand om het zo maar te zeggen.

Ja, dat is fijn. Dan ben je er toch nog bij. Mijn kinderen waren nog jong toen in die situatie. Ze deden ook heel veel knutselen met kinderen. Weet je, heel veel knutselwerk maken voor mama.

En dat kreeg ik dan ook mee in het bezoek of dat stuurden ze ook op. En dat zijn wel echt die dingetjes die het verschil zeg maar in zo’n situatie maken.

Ja, ik denk toch wel meer begrip voor het stukje pijn en verdriet wat er bij biologische ouders gewoon in de meeste gevallen zal zijn.

Oké. Dus jij zegt eigenlijk dat jij meer begrip zou willen hebben.

Eigenlijk wat een biologische ouder meemaakt in het proces van het leven. Ja, precies. En ook dat je zeg maar altijd op zoek gaat naar de samenwerking.

En in sommige situaties kan dat natuurlijk erg lastig zijn. Bij biologische ouders, dat snap ik ook. Door allerlei omstandigheden zou dat zo kunnen zijn.

Maar er is altijd wel een soort van rol die iemand wellicht toch nog kan… Ja, kan uitvoeren, zeg maar.

Dus als je te maken hebt met biologische ouders, met boordverslavingsproblematiek. Waarbij je dan natuurlijk niet zomaar allerlei rollen in het leven van je kind kan uitvoeren.

Ja. Is er vast wel iets, weet je wel, wat wel boordemogelijk is. En ja, daar, weet je al, ga daarna op zoek met elkaar.

Wil je meer informatie over pleegzorg? Vraag dan ons informatiepakket aan!

Vul het onderstaande formulier in om een informatiepakket aan te vragen