Hester van de bureaudienst crisispleegzorg: ‘Soms moeten we broertjes en zusjes uit elkaar plaatsen en dat raakt ons elke keer weer’

Voor kinderen die onverwacht niet meer thuis kunnen wonen, kan een broer of zus het laatste stukje vertrouwdheid zijn. Hester vertelt over een aangrijpende situatie uit de crisispleegzorg en waarom meer opvangplekken voor broertjes en zusjes zo hard nodig zijn.

Hester werkt bij de bureaudienst crisispleegzorg van Enver. Samen met haar collega’s zoekt zij dagelijks naar veilige opvangplekken voor kinderen die onverwacht niet meer thuis kunnen wonen. Regelmatig gaat het om broertjes en zusjes. Het liefst blijven zij samen, maar dat lukt niet altijd. Hester vertelt over een situatie die haar is bijgebleven.

Een plek nodig, en snel

“Het was een dinsdagmiddag toen er een crisisaanmelding binnenkwam voor een broertje van 5 jaar en zijn zusje van 8 jaar. Er was met spoed een crisispleeggezin nodig.

Een uithuisplaatsing is altijd ingrijpend. Voor deze kinderen gold dat ook. Ze hadden samen al veel meegemaakt en waren sterk op elkaar aangewezen. Juist in een periode waarin er zoveel verandert, kan een broer of zus een belangrijke bron van steun zijn. Daarom proberen we kinderen uit hetzelfde gezin, waar mogelijk, samen te plaatsen.”

Alles op alles voor één gezin

“Zodra de aanmelding binnenkwam, gingen we aan de slag. We bekeken welke crisispleeggezinnen beschikbaar waren, overlegden met collega’s en belden verschillende pleegouders. Ons doel was duidelijk: een gezin vinden waar beide kinderen terecht konden.

Maar hoe intensief we ook zochten, die plek vonden we niet. Op dat moment was er geen crisispleeggezin beschikbaar dat ruimte had voor zowel het broertje als zijn zus.”

Een moeilijke beslissing

“Als bureaudienst moeten we altijd doen wat op dat moment het beste en meest veilige is voor kinderen. Dat betekende in deze situatie dat we voor beide kinderen afzonderlijk een crisispleeggezin vonden.

Nog diezelfde middag werden broer en zus in twee verschillende gezinnen geplaatst. Daar kregen zij de rust, aandacht en veiligheid die zij nodig hadden. Toch wisten we ook dat we hun iets niet konden bieden wat juist op zo’n moment heel waardevol is: elkaars nabijheid.

Dat maakt indruk. Want je weet dat kinderen niet alleen afscheid nemen van hun vertrouwde omgeving, maar tijdelijk ook van elkaar.”

Geen uitzondering

“Helaas komt dit vaker voor dan we zouden willen. Vanuit de bureaudienst crisispleegzorg ontvangen we regelmatig aanvragen voor broertjes en zusjes die met spoed een opvangplek nodig hebben.

Steeds opnieuw zoeken we naar gezinnen die meerdere kinderen tegelijk kunnen opvangen. En steeds vaker zien we dat die plekken schaars zijn. Dat betekent dat we soms moeilijke keuzes moeten maken, terwijl we weten hoe belangrijk het voor kinderen kan zijn om samen te blijven.”

Samen blijven geeft houvast

“Als pleegouder vraag je je misschien af of je de zorg voor twee kinderen tegelijk aankunt. Dat is een heel begrijpelijke vraag. Natuurlijk brengt het extra uitdagingen met zich mee. Tegelijkertijd kun je voor kinderen een enorm verschil maken.

Wanneer broertjes en zusjes samen geplaatst kunnen worden, nemen zij een stukje vertrouwdheid mee naar een onbekende situatie. Ze hoeven niet alles alleen te verwerken. Ze hebben elkaar om op terug te vallen, juist op het moment dat hun wereld op zijn kop staat.”

Meer ruimte voor broertjes en zusjes

“Wat wij hopen, is dat mensen die nadenken over pleegzorg ook willen kijken naar de mogelijkheid om broertjes en zusjes samen op te vangen. Soms lijkt dat misschien een grote stap, maar het kan voor kinderen van onschatbare waarde zijn.

Elke extra plek voor meerdere kinderen vergroot de kans dat broertjes en zusjes bij elkaar kunnen blijven. En soms maakt dat precies het verschil dat een kind nodig heeft in een moeilijke periode.”