Pleegouders Karin en Johan zorgen inmiddels ruim drie jaar voor de 9-jarige Mila. Samen met Mila’s moeder Sandra hebben zij een manier gevonden om goed samen te werken. In dit interview vertellen zij hoe die samenwerking is gegroeid.
Hoe begon het contact tussen jullie?
Karin:
“Eerlijk gezegd vond ik het in het begin best spannend. Je krijgt een kind in huis dat al een heel leven heeft gehad voordat het bij jou kwam wonen. Ik was bang dat Sandra misschien zou denken dat wij haar plek wilden innemen.”
Sandra:
“En ik was juist bang dat Mila mij niet meer nodig zou hebben. De uithuisplaatsing was ontzettend moeilijk. Ik was boos. Dat ik eigenlijk bang was en mij schaamde zag ik later pas, hier was tijd voor nodig. Toen ik Karin en Johan voor het eerst ontmoette, wist ik niet wat ik kon verwachten.”
Wat hielp om vertrouwen op te bouwen?
Johan:
“Open zijn. We hebben vanaf het begin met elkaar besproken wat we lastig vonden. Dat waren soms ongemakkelijke gesprekken, maar ze waren wel nodig.”
Sandra:
“Ik herinner me dat Karin op een gegeven moment tegen mij zei: ‘Jij bent en blijft Mila’s moeder.’ Dat betekende veel voor me. Ik merkte dat ze mijn rol niet wilden overnemen, maar respecteerden.”
Karin:
“Dat menen we ook echt. Mila woont bij ons, maar Sandra blijft haar moeder. Voor Mila is het belangrijk dat ze niet het gevoel krijgt dat ze moet kiezen.”
Mila, wat herinner jij je van die eerste periode?
Mila:
“Ik vond het moeilijk. Ik wilde graag bij mama zijn, maar ik vond het ook fijn bij Karin en Johan. Soms was ik bang dat mama verdrietig zou worden als ik vertelde dat ik het bij Karin en Johan leuk had.”
Hoe ziet de samenwerking er nu uit?
Sandra:
“We hebben regelmatig contact. Soms bellen we, soms sturen we appjes. Als Mila jarig is, een schoolvoorstelling heeft of haar zwemdiploma haalt, kijken we samen hoe we daarbij kunnen zijn.”
Johan:
“En als Mila ergens mee zit, bespreken we dat met elkaar. Sandra kent haar natuurlijk op een heel andere manier dan wij. Het is heel waardevol dat we dit met elkaar kunnen delen.
Karin:
“We zijn het niet altijd overal over eens. Maar we proberen steeds Mila op nummer één te zetten. Dat helpt ons allemaal in het stapje te zetten naar wat zij nodig heeft.”
Wat merk jij daarvan, Mila?
Mila:
“Bij mijn schoolmusical waren mama én Karin en Johan er. Dat vond ik fijn.
Wat merkt Mila verder van die samenwerking?
Sandra:
“Ze is rustiger geworden. In het begin voelde ze zich soms schuldig als ze het leuk had bij Karin en Johan.”
Karin:
“Nu weet ze dat ze van ons én van haar moeder mag houden. Dat heeft veel spanning weggenomen.”
Johan:
“Ze praat open over haar leven. Ze vertelt thuis over haar moeder en bij haar moeder over ons. Dat zien wij als een goed teken.”
Is samenwerken altijd makkelijk?
Sandra:
“Nee. Er zijn momenten geweest waarop emoties hoog opliepen. In het begin was ik boos en wilde in niets van hen weten. En soms moet ik echt wel een traantje wegpinken, maar ik weet dat ze het goed heeft bij Karin en Johan.
Karin:
“Samenwerken betekent niet dat alles vanzelf gaat. Het vraagt geduld en wederzijds respect. Gelukkig ondersteunt onze pleegzorgbegeleider ons hier ook bij. We hebben regelmatig een zorgteamoverleg waar we met elkaar bespreken wat het beste is voor Mila.”
Wat zouden jullie andere pleegouders en ouders willen meegeven?
Sandra:
Als ouder wil je dat het goed gaat met je kind, ondanks je eigen gemis. Het zijn de kleine dingen: Betrek mij, deel een foto tussendoor, vraag hoe ik vroeger iets deed voor haar, nodig me uit.
Karin:
“En wees nieuwsgierig naar elkaars verhaal. Achter boosheid of onzekerheid zit vaak verdriet of zorg.”
Tot slot
Mila:
“Ik heb een mama en ik heb Karin en Johan.”
Sandra:
“Ik ben Mila’s moeder.”
Karin:
“En wij zijn haar pleegouders.Dat zijn verschillende rollen, maar ze hoeven elkaar niet in de weg te staan.”
Dit verhaal is opgemaakt uit ervaringen van onze collega’s. Het is gebaseerd op situaties die veel voorkomen binnen de pleegzorg en laat zien hoe samenwerking tussen ouders en pleegouders kan bijdragen aan de rust, veiligheid en ontwikkeling van een kind.